Rozdział I - Prawo do bycia bogatym

Cokolwiek można by było powiedzieć w pochwale ubóstwa, faktem jest, że niemożliwe jest odnoszenie sukcesów i życie pełnią życia jeśli nie jest się bogatym. Żaden człowiek nie jest w stanie w pełni rozwinąć swoich talentów, ani osiągnąć pełnego rozwoju duchowego o ile nie ma dużej ilości pieniędzy. Aby rozwijać się duchowo i doskonalić swoje umiejętności człowiek musi używać wielu rzeczy, których nie może posiadać, jeśli nie ma pieniędzy, by je kupić.

Człowiek rozwija swój umysł, duszę i ciało poprzez używanie różnych przedmiotów, a społeczeństwo jest zorganizowane tak, że trzeba mieć pieniądze, aby stać się posiadaczem różnych przedmiotów. Tak więc podstawą do jakiegokolwiek rozwoju, na jakiejkolwiek płaszczyźnie jest nauka o osiąganiu bogactwa.

Celem wszelkich form życia jest rozwój, a wszystko, co żyje ma niezbywalne prawo do takiego rozwoju, jaki jest w stanie osiągnąć.

Prawem człowieka do życia jest prawo do swobodnego i nieograniczonego używania wszystkich rzeczy potrzebnych do jego najpełniejszego rozwoju: duchowego, umysłowego i fizycznego. Innymi słowy: prawem każdego człowieka jest być bogatym.

W tej książce nie będę mówił o bogactwie w sposób metaforyczny. Bo być naprawdę bogatym nie oznacza być zadowolonym z niewielkiej ilości. Nikt nie powinien zadowalać się małymi rzeczami, jeśli jest w stanie cieszyć się i używać więcej. Celem natury jest postęp i rozwój życia i każdy człowiek powinien posiadać wszystko to, co potrzebne mu jest do tego, by włożyć swój wkład w ten proces rozwoju piękna, elegancji, bogactwa życia. Być zadowolonym z czegoś mniejszego byłoby grzechem.

Człowiek bogaty to ten, który posiada wszystko, co jest mu potrzebne do życia na najwyższym, który potrafi osiągnąć, poziomie. A nikt, kto nie ma wystarczającej ilości pieniędzy, nie może posiadać wszystkich rzeczy, których pragnie. Życie rozwinęło się już do takiego poziomu, że nawet najzwyklejsi ludzie potrzebują znacznego majątku, by przynajmniej zbliżyć do tego, co określamy pełnią życia. W swojej naturze mamy wbudowane pragnienie stania się tym, czym możemy, to pragnienie wbudowane jest w ludzką naturę. I nic nie poradzimy na nasze aspiracje, na to, że pragniemy być takimi, jakimi możemy być. Sukces w naszym życiu polega na stawaniu się tym, czym chcemy, a możesz stać się tym, czym chcesz jedynie poprzez używanie rzeczy a nieograniczone używanie rzeczy zapewni stanie się bogatym na tyle, by można było sobie pozwolić na ich kupienie. Zrozumienie nauki bogacenia się jest więc najbardziej podstawowym i najistotniejszym elementem wszelkiej wiedzy.

Nie ma nic złego w pragnieniu bycia bogatym. Pożądanie bogactw tak naprawdę oznacza potrzebę bogatszego, pełniejszego i bardziej obfitego życia. A takie pragnienie zasługuje jedynie na pochwałę. Człowiek, który nie pragnie bardziej obfitego życia jest anormalny, tak samo, jak anormalny jest człowiek, który nie pragnie pieniędzy potrzebnych, by kupić wszystko, czego pragnie.

Istnieją trzy pobudki, dla których żyjemy: żyjemy dla ciała, żyjemy dla umysłu i żyjemy dla duszy. Żadna z nich nie jest lepsza, czy świętsza, od innej. I żaden z naszych elementów, czy to ciało, czy umysł czy dusza, nie może żyć w pełni, jeśli inne są ograniczone. Nie jest właściwym, ani szlachetnym, żyć tylko dla swojej duszy i wypierać się swojego ciała czy umysłu. Tak samo, jak nie jest właściwym życie tylko dla swojego umysłu i zaniedbywanie duszy i ciała.

Wszyscy wiemy, jak wstrętne są skutki życia tylko dla swojego ciała i zaprzeczania duszy i umysłu. Widzimy, że prawdziwe życie polega na pełnym wyrażeniu wszystkiego, co człowiek może dać poprzez swoje ciało, umysł i duszę. Cokolwiek człowiek mówi, nie może być w pełni szczęśliwy i zadowolony, jeśli jego ciało nie żyje pełnią życia, tak samo jak jego umysł i dusza. Gdziekolwiek jest niespełniona możliwość tam jest niezaspokojone pragnienie. Pragnienie to jest potencjał szukający ekspresji albo funkcja szukająca spełnienia.

Człowiek nie może w pełni zaspokoić potrzeb swojego ciała bez dobrego jedzenia, wygodnego ubrania, ciepłego schronienia oraz wolności od ciężkiej pracy.

Człowiek nie może w pełni rozwijać swojego umysłu bez książek i czasu, by je studiować, bez możliwości podróżowania i obserwacji, bez towarzystwa na wysokim poziomie intelektualnym.

By w pełni rozwijać się intelektualnie potrzeba nam intelektualnej rozrywki, musimy otaczać się dziełami sztuki i pięknymi przedmiotami, które potrafimy używać, doceniać i które nas stymulują.

Pełnia życia dla duszy oznacza miłość. A wyrażanie miłości jest negowane przez ubóstwo.

Największą radość człowiekowi sprawia obdarowywanie tych, których kocha, miłość w najbardziej naturalny i spontaniczny sposób wyraża się w dawaniu. Człowiek, który nie ma nic do dania, nie może spełnić się jako ojciec, mąż, obywatel czy wreszcie jako człowiek. To przez używanie dóbr materialnych człowiek znajduje spełnienie potrzeb swojego ciała, doskonali swój umysł oraz rozwija swoją duszę. Tak więc jest niezwykle ważne dla niego bycie bogatym.

To bardzo dobrze, że pragniesz być bogatym, jeśli jesteś normalnym mężczyzną lub normalną kobietą - nic nie poradzisz na to, że pragniesz bogactwa. Tak samo jest jak najbardziej właściwym, że skupiasz się, najbardziej jak możesz na Nauce o osiąganiu bogactwa a to dla tego, że jest to najbardziej szlachetna i najbardziej potrzebna gałąź nauki. Jeśli zaniedbasz jej studiowanie - porzucisz swój obowiązek wobec siebie, Boga i ludzkości a to dlatego, że nie możesz bardziej przysłużyć się ludzkości i Bogu inaczej, jak poprzez własny rozwój i stanie się tym, kim możesz być.